PRATILIKHIT
Sometimes I wonder if I'm a character being written, or if I'm writing myself.
सदैव असमाधानी राहण्याचा माणसाला शापच आहे कदाचित. इतरांच्या आपल्याकडून असलेल्या अपेक्षा वाढल्या की मग मिळालेल्या यशाचंही ओझं होऊन जातं.
आपण आपलं अस्तित्व दर्शवलं नाही की आपली जागा नकळतपणे दुसऱ्याला दिली जाते. माणसाचा स्वभावच आहे तो. प्रकाशाची गरज पडल्यावर सुर्याची…
समोरच्याच्या आयुष्यातलं आपलं स्थान ओळखता आलं की मग अपेक्षाभंगाचं दुःख सहसा होत नाही. कारण बऱ्याचदा स्वार्थ साधून झाला की गरज…
शाश्वतीच नाही आजची उद्याचाही काय द्यावा भरवसा कुणी करे जगण्यासाठी संघर्ष तर कुणास होतो जीव नकोसा
