उपमा मिळते फणसाची त्याला
समजणं त्याला आहे जरा अवघड
असला जरी कितीही प्रेमळ
इतरांना मात्र नेहमीच वाटतो दगड
वेळप्रसंगी तो ही खचतो
पण जाणवू देत नाही कधी
रडू त्यालाही येतं
पण आसवं गाळत नाही कधी
पडला जरी तो एकाकी
करतो संकटांशी दोन हात
असेनात कितीही अडचणी समोर
तो जिद्दीने त्यावर करतो मात
का असतो तो नेहमी त्रस्त
केलाय का कधी विचार
सांभाळतो तो डोलारा सारा
बनून कुटुंबाचा आधार
© PRATILIKHIT
No Comment